Wat heeft de cursus Koninklijk Leven mij en mijn gezin opgeleverd?

Wat heeft de cursus Koninklijk Leven mij en mijn gezin opgeleverd?

Kingdom Ministries's photo.Ik ben opgegroeid in het zwartste donker van de reformatorische gezindte, waar de drieslag ellende-verlossing-dankbaarheid de hoofdmoot van de geloofsbeleving vormde en omdat niemand ooit boven zijn ellende kon uitstijgen, werd het eigenlijk heel erg verheerlijkt als je maar in de ellende bleef steken. Toch vrat dat aan mij. Ik las in de bijbel andere dingen, over staan blijven in de geestelijke strijd. Over een leven in vreugde en overwinning. Ik kon dat niet rijmen met wat in mijn leven gebeurde en wat in mijn kerk werd verheerlijkt. Wie ben ík eigenlijk? Ik kwam er tijdens de cursus achter, dat ik veel van mijn keuzes maakte vanuit een manipulatief gecontroleerde verhouding t.o.v. zowel mijn ouders als de kerk. Ik groeide op als een angstig kind. Ik denk dat ik depressief was zonder het in de gaten te hebben. Ik kende het leven niet anders, dus wat was er vreemd aan?

Ik was altijd erg actief geweest in de kerk. Gebedsgroepen, kinder- en tienerevangelisatie, bijbelstudie, ik was er altijd bij. Toch bracht het me niet waar ik naar op zoek was: Een leven met God in overwinning. Soms tilde God mij op uit mijn misère en dan verzekerde hij mij altijd van zijn liefde en trouw. Ik snapte dat niet zo goed: Hoe kon dat nu, terwijl ik er toch niet zoveel van terecht bracht in mijn leven? Al snel zakte mijn hoofd weer naar beneden en zag ik niet veel meer dan stinkende modder.

Ik zat met een hele groep uit “onze” kerk in eenzelfde situatie. We waren erg hard op zoek geweest. We hadden onze stinkende best gedaan. En het liep een beetje dood. Een van ons had de eerste cursusavond Koninklijk Leven meegemaakt en mailde ons erover. “Dat is precies waar we naar op zoek zijn”, was zijn commentaar. Ik was erg argwanend. We hadden al zoveel geprobeerd… Het was wel een vreemd gedoe, die cursus. Voor de groep stond een grote, stevige man, met een doordringende oogopslag. Veel wat daar gebeurde waren we niet zo gewend. Op een gegeven moment vroeg de docent van het seminar; Is God heilig? Wat een vraag. Natuurlijk is God heilig. Dat weet ik heus wel. Weet je eigenlijk wel waar ik vandaan kom, Anthon? De volgende vraag was verwarrend. Is Gods zaad heilig? Die vraag. Kun je die wel stellen? Maar hij ging door en hij wilde antwoord op die vraag. Is Gods zaad heilig? Nouja, als je zo aandringt, natuurlijk is Gods zaad heilig. “Ben jij een kind van God?”, vroeg hij vervolgens… “Wat ben jij dan?”

Ik kan niet beschrijven wat er toen gebeurde. Of ja, eigenlijk wel. De vrede en de liefde van God zakten in mijn hart. Niemand kan zich voor kan stellen wat dat met mij dééd. Overspoeld door vreugde. Dat was het eigenlijk. Sindsdien is mijn leven niet meer hetzelfde geweest en zijn wij – ja, gelukkig was Gerjanneke, mijn vrouw er ook bij, een avontuur met God begonnen. Dit was het begin. Daarna leerden we op de cursus wat ons zo gebonden had gehouden. Na de cursus ben ik pas gaan begrijpen hoe enorm de krachten van controle en manipulatie mij in de greep hadden gehad. Eigenlijk viel alles op zijn plek en leerden wij met God te leven. Met vallen – dat mag, wat een opluchting – en opstaan. Leven. Leren. Vanuit de zekerheid, dat God in ons zijn werk begonnen is. Onze geest levend gemaakt. Dat leven gaat ons bepalen. Steeds meer. Geest, ziel en lichaam worden vernieuwd elke dag een beetje meer. Weg bij het wettische, terug naar de bron. Levend gemaakt door God. De wet werd een belofte: Je zúlt God liefhebben boven alles en je naaste als jezelf. Echt waar? Zal het toch gaan lukken? Ja, zo gaat het lukken. Zo worden we veranderd door de vernieuwing van ons denken. Zo mogen we koninklijk leven.

Getuigenis van Gert P.

Hij geeft nu zelf de cursus aan mensen in zijn omgeving.

Voor opgave www.koninklijkleven.nl