Eenzaamheid.

In de serie over; “hoe ga je eindigen als leider” is de volgende valkuil, eenzaamheid.

Met zo veel mensen die opzien naar hun voorganger voor hulp en leiding kan het moeilijk zijn voor de leiders hun eigen zwakheid te laten zien. Ze willen niet overkomen als minder dan perfect. Ze voelen dat ze niet transparant of kwetsbaar kunnen (mogen) zijn. Dat schept een gevoel van isolement.

Eenzaamheid komt ook omdat je te maken krijgt  met zaken die spelen in de gemeente en de levens van gemeenteleden. Je hoort het soms gonzen van geruchten, meningen en aannames.  Je  zou het zo graag allemaal recht willen zetten, maar je moet ook de integriteit van de betrokkenen beschermen. Je kan het niet delen met anderen, dat maakt je eenzaam, tenzij je een goed leidersteam om je heen hebt.

Eenzaamheid ontstaat ook als een lid van de gemeente, oudste of voorganger wordt. Onmiddellijk merk je dat de relatie met sommige gemeenteleden plotseling verandert. Mensen gaan anders tegen je reageren, kijken anders tegen je aan.  Een leider vertelde me; “Alsof je vanaf nu niet meer te vertrouwen bent of een soort bedreiging voor hun vormt”.

Daarom is het belangrijk voor leiders om, aan mensen die betrouwbaar zijn, ook hun strijd en moeite te delen in plaats van het binnen te houden en zich af te schermen. Zo’n accountability partner is een must voor elke geestelijk leider.

Wil je over dit onderwerp iets kwijt mail me dan; avdl@kingdomministries.nl