Verslag ManArise Wit-Rusland

Wat een bijzondere ervaring hebben wij Hollandse mannen toch gehad. Als groep heel divers samengesteld, maar allemaal met één doel zijn we op avontuur gegaan naar Kobrin, Belarus. Eén doel en dat is; de mannen in wit-Rusland bemoedigen.

Donderdagmiddag kwamen we bij elkaar in Ommen. Na een maaltijd stapten we in de auto’s op weg naar het grote avontuur. Eerst “even” 1300 kilometer afleggen. Het grootste deel hiervan verliep vlot. Geen files en een verlaten donkere snelweg. Helemaal tot aan de grens met Wit-Rusland. Daar werden we verwelkomt met een file van ong. 2 kilometer. Maar wel 1 die 8 uur duurde. Verbazingwekkend hoe wij als Hollanders onze hoofd koel hebben gehouden. Even ging er iets niet goed met de papieren, maar toen yes! We gaan weer verder. Door deze vertraging moesten we vrijwel meteen door naar de conferentie. Die eerste avond was meteen een warme douche voor onze geest. Zo bijzonder dat je ondanks dat alles in het Russisch is, je zo één kunt voelen met iedereen door de Heilige Geest. Eerste avond was meteen een mooie start van een bijzondere tijd met de Russische mannen.

De volgende ochtend hebben we na een korte nacht onze communicatie talenten tijdens het ontbijt in de strijd gegooid en begonnen de eerste gesprekjes op gang te komen. Naam, leeftijd, relaties, werk… Alles kwam met veel gebaren en grappige taalverwarringen over de tafel.

Die ochtend gebeurde er hele bijzondere dingen in de dienst. De aanbidding, verzorgd door een super team van mannen uit Minsk, bracht de zaal tot een top van aanbidding. Gods tegenwoordigheid was merkbaar aanwezig, een besef dat we nog niet klaar waren met de aanbidding hing in de lucht. God ging wat doen, Hij ging de muren breken. De Russische spreker Andre, voorganger uit Minsk, ervaarde dit ook en begon te bidden. Een oproep volgde, waarvoor wisten wij Hollanders niet precies. Maar we kwamen in actie en gingen voor de mannen bidden.

Wat doe je als je niet kunt communiceren, niet kunt achterhalen waarvoor je precies moet bidden? Gewoon bidden! Bewogenheid in onze harten kwam voor de mannen, tranen stroomde over de wangen van de mannen waarvoor we baden, maar ook over de onze. Wij deden niets, God was bezig. Zo bijzonder om dit mee te mogen maken!

Eén man maakte duidelijk dat hij pijn had in zijn arm. Of we hier voor wilde bidden. De man aan wie dit gevraagd was moest even slikken. Al zo vaak had hij gebeden voor genezing, maar nooit werd dit beantwoord met een genezing. Maar juist doordat het besef daar was dat hij niets kon doen (woorden waren toch niet verstaanbaar) en dat God de enige was die hierop kon reageren, nam hij de stap. En de man genas!

De middag zijn we in kleinere groepen uiteen gegaan, zodat de mannen met elkaar kunnen delen. Hun strijd, worstelingen of overwinningen. Elkaar bemoedigen door gebed, getuigenissen, etc. Voor ons Nederlanders ook bijzonder om mee te maken, om te zien hoe de mannen verwondert zijn over wat ze met elkaar te delen hebben. Een van de mannen vertelde ons: wat we dit mogen meemaken in Wit-Rusland is zo bijzonder, dat dit kán!

Wij als team zijn overladen met bijzondere ervaringen, ontroerd door bijzondere mensen. Zo verschillende culturen, maar met een gemeenschappelijke en bindende factor: het verlangen om God groot te maken en op te gaan staan in autoriteit. Het was dan ook niet verwonderlijk dat het team enthousiast WIJ KOMEN WEER toen duidelijk werd dat de conferentie volgend jaar weer gehouden zou worden.

We willen alle mensen danken voor de gebeden, de warme, grappige en hartelijke berichten en posts op Facebook en Twitter. Ook speciaal dank voor de mensen die met hun donatie het mogelijk gemaakt hebben voor 25 Russische mannen om de conferentie mee te kunnen maken!

Wil jij volgend jaar, eind april, ook mee? Laat dit dan weten via info@manarise.nl. Let wel! We stellen een max aan het aantal mannen die meegaan. Dus wacht niet te lang met je besluit!